ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದ ನಂತರ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ನೇತೃತ್ವದ ‘ಇಂಡಿ’ (INDI) ಮೈತ್ರಿಕೂಟವು ಚುನಾವಣಾ ಅಕ್ರಮದ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ‘ವಿಶೇಷ ತೀವ್ರ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ’ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ ಎಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ, ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು, ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಈ ಆರೋಪಗಳಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ವಿವಾದದ ಕುರಿತಾದ ಅಸಲಿ ಸತ್ಯ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ.
SIR ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾದ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಕೇಂದ್ರ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಬಂಗಾಳಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಪಿತೂರಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವುದು ತಪ್ಪು.
ಬಿಜೆಪಿ ಆಡಳಿತದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಮತದಾರರ ಹೆಸರು ಕೈಬಿಡಲಾಗಿದೆ,ಕೇವಲ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಆಳುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮತದಾರರ ಹೆಸರನ್ನು ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಸುಳ್ಳು. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಗುಜರಾತ್, ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಂತಹ ಬಿಜೆಪಿ ಆಡಳಿತದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮತದಾರರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಚುನಾವಣೋತ್ತರ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳಿಗಿಂತ ಮತದಾರರು ನೀಡುವ ತೀರ್ಪೇ ಅಂತಿಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆದಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೌನವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.
ಮತ ಹಂಚಿಕೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ: ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಟಿಎಂಸಿ ನಡುವಿನ 4.85% ಮತ ಹಂಚಿಕೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಸೀಟುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾದ ತಪ್ಪು. ಭಾರತದ ‘ಫಸ್ಟ್-ಪಾಸ್ಟ್-ದ-ಪೋಸ್ಟ್’ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಮತಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸೀಟುಗಳ ಗೆಲುವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ತೆಲಂಗಾಣ ಚುನಾವಣೆಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ.
2023ರ ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಮೊದಲು 12 ಲಕ್ಷ ಮತದಾರರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, 6 ಲಕ್ಷ ಜನರನ್ನು ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ತೆಗೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಫಲಿತಾಂಶ ತಮಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸುಮ್ಮನಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಸೋತ ತಕ್ಷಣ ಇದನ್ನು “ಮತಗಳ ಕಳ್ಳತನ” ಎನ್ನುತ್ತಿರುವುದು ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಇಬ್ಬಂದಿ ನೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಸೋತಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನೇಮಕಗೊಂಡಿದ್ದ ಆಯುಕ್ತರು ನಂತರ ದೊಡ್ಡ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದರೂ ಅಂದು ಯಾರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಬಂಗಾಳದ ಇಡೀ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮತ್ತು ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ನಿರಂತರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ. ಟಿಎಂಸಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಹಲವು ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿದ ನಂತರವೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ, ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಆಕ್ರಮ ಎನ್ನುವುದು ನ್ಯಾಯಾಂಗಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಅಪಮಾನವಾಗಿದೆ.
ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಬದಲಾದ ರಾಜಕೀಯ ಗಾಳಿ: ಈ ಫಲಿತಾಂಶವು ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಸಮಾಧಾನದ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿದೆ. 2019 ರಿಂದ ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಟಿಎಂಸಿ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಭದ್ರಕೋಟೆಗಳಲ್ಲೇ ಮತಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಮತದಾರರ ಹೆಸರನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಗಿಂತ ಟಿಎಂಸಿ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯಿಂದ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಲಾಭವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವಾದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲ.
ಬಿಜೆಪಿಯ ಗೆಲುವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಬಂಗಾಳದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಜಂಗಲ್ ಮಹಲ್ವರೆಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ಮತ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಉಂಟಾದ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸಹಜ: ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಇಂತಹ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿವೆ. 2006 ರಿಂದ 2011ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಡರಂಗದ ಭದ್ರಕೋಟೆ ಹೇಗೆ ಕುಸಿದಿತ್ತೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯ ಬದಲಾವಣೆ ಈಗಲೂ ಸಂಭವಿಸಿದೆ.
ನಕಲಿ ಮತದಾರರು, ತಪ್ಪು ವಿಳಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮಾಡಿದ ಆರೋಪಗಳೇ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ SIR ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಅಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲೆಂದೇ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ತೀರ್ಪಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಲಿ: ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಗೆದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾದ ತಪ್ಪು. ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪಾರದರ್ಶಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತದೆ.
