ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಶಾಂತಿಪಾಲನಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಗರಿಷ್ಠ ಪ್ರಮಾಣದ ಯೋಧರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಜಾಗತಿಕ ಶಾಂತಿಗೆ ದಶಕಗಳಿಂದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದಂತಹ ಮುಂಚೂಣಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು, ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕಡೆಗಣನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಣಾ ತಜ್ಞ ಹಾಗೂ ನಿವೃತ್ತ ಮೇಜರ್ ಜನರಲ್ ಧ್ರುವ್ ಸಿ. ಕಟೋಚ್ ಅವರು ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜಾಗತಿಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಧರನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ (Troop Contributing Countries) ಹಕ್ಕುಗಳ ಕುರಿತು ಅವರು ಸಮಗ್ರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ.
1948 ರಿಂದ ಈವರೆಗೆ ಕರ್ತವ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 4,500 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಂತಿಪಾಲನಾ ಸೈನಿಕರು ಪ್ರಾಣಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷವೊಂದರಲ್ಲೇ 59 ಯೋಧರು ಹುತಾತ್ಮರಾಗಿದ್ದು, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಬಿಯೇ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಡ್ರೋನ್ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರು ಯೋಧರು ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣ ಲೆಬನಾನ್ನಲ್ಲಿ ಏಳು ಯೋಧರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಹತ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣರಾದ ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಕಾನೂನು ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗುವ ನಿದರ್ಶನಗಳು ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿವೆ. 2021 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದಾಗ ಸೈನಿಕರ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಾಗಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರ್ಣಯ 2589 ಅನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಡೆನ್ಮಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ನಿರ್ಣಯ 2823 ರ ಕರಡು ರಚನೆಯ ಲೇಖನಿ ಭಾರತದ ಕೈಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠ ಕಾಯಂ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿತದ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾ ನಿಯಮಗಳು ಸಡಿಲಗೊಂಡು, ಕೇವಲ ವಾರ್ಷಿಕ ವರದಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿವೆ.
ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಚಾರ್ಟರ್ನ 44ನೇ ವಿಧಿಯು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಕಾಯಂ-ಯೇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ನೇರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಲು ಸ್ಪಷ್ಟ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದರೂ, ಕಳೆದ ಎಂಟು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿಲ್ಲ. ಶಾಂತಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ಉನ್ನತ ಇಲಾಖಾ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು 1997 ರಿಂದಲೂ ಕೇವಲ ಫ್ರಾನ್ಸ್ನಂತಹ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳೇ ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯು ಶೇಕಡಾ 15 ರಷ್ಟು ಬಜೆಟ್ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ, ಸೈನ್ಯವನ್ನು ವಾಪಸ್ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ತುಕಡಿಗಳು ಯಾವಾಗ ಮರಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇವಲ 15 ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಕಣದಲ್ಲಿ ಅಪಾಯ ಎದುರಿಸುವ ದೇಶಗಳ ಸೈನಿಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸೈನಿಕರ ರಕ್ತ ಹರಿಸಿ ಜಾಗತಿಕ ಶಾಂತಿ ಕಾಪಾಡುವ ಭಾರತದಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಸೇನಾ ಕೊಡುಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ಣಯಗಳ ಕರಡು ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹ-ಲೇಖನಿ ಅಧಿಕಾರ (Co-penholding) ಹಾಗೂ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಸಿಗಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಕಟೋಚ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಚಾರ್ಟರ್ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಭದ್ರತಾ ಮಂಡಳಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಟಿಪ್ಪಣಿಯ ಮೂಲಕವೇ ಜಾರಿಗೆ ತರಬಹುದು. ಕೇವಲ ಔಪಚಾರಿಕ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ನಿಯಮ ರೂಪಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತ್ರ ಭಾರತೀಯ ವೀರ ಯೋಧರ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಾಂತಿಪಾಲನಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆ ದೊರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ.
